Oorspronkelijk bestond er helemaal geen verschil tussen wetenschap en de toepassing er van. De eerste "wetenschappers" waren Soemerische priesters die de sterren bestudeerden en hun astrologische kennis gebruikten voor het vaststellen van religieuze feestdagen. Gaandeweg in de geschiedenis is de relatie tussen wetenschap en praktijk echter steeds problematischer geworden. Vooral in het huidige tijdsgewricht waarin er op iedere cent gelet moet worden is de roep om toepassingsgerichte wetenschap sterk. Waarom zouden we immers belastinggeld stoppen in allerlei wetenschappelijke stokpaardjes waarvan het praktische nut volstrekt onduidelijk is?
Lees verder...
maandag 21 december 2009 door prof. dr. Wilmar Schaufeli
|
Reageer
(2 reacties)
Hoezo crisis? Aan Sinterklaas lijkt de crisis te zijn voorbijgegaan, er worden dan wel minder cadeaus gekocht, maar het budget blijft hetzelfde. En als de voortekenen niet bedriegen dan geldt hetzelfde voor de Kerst en Oud en Nieuw. Ook is de crisis geen echt thema op verjaarspartijtjes, op het werk bij de koffiemachine of in de kroeg. Wellicht met uitzondering van diegenen die ten gevolgen van de crisis hun baan hebben verloren, maar dat zijn er vooralsnog niet zoveel. Voorlopig lijkt Nederland zich drukker te maken om de Mexicaanse griep dan om de economische crisis.
Lees verder...
donderdag 3 december 2009 door prof. dr. Wilmar Schaufeli
|
Reageer
Het zijn moeilijke tijden, niet alleen in Nederland maar vooral ook in de Verenigde Staten. Als rijkste land ter wereld dient Amerika vaak als voorbeeld voor andere landen, maar is dat wel terecht? Ik denk van niet en dat werd me nog eens extra duidelijk op een congres over werkstress en gezondheid dat onlangs werd gehouden in Puerto Rico.
Lees verder...
dinsdag 1 december 2009 door prof. dr. Wilmar Schaufeli
|
Reageer
(1 reactie)
Opeens is daar een uitspraak van het Gerechtshof in Den Bosch die op 9 oktober jl. heeft bepaald dat werkgevers de plicht hebben om een werknemers die een burnout dreigen op te lopen tegen zichzelf in bescherming te nemen. Met andere voorden, werkgevers zijn juridisch aansprakelijk en dienen pro-actief de vinger aan de pols te houden en gericht in te grijpen om burnout te voorkomen. Burnout is terug van weggeweest, zo lijkt het.
Lees verder...
dinsdag 3 november 2009 door Wilmar Schaufeli
|
Reageer
De term “amplitie” zal u naar aller waarschijnlijkheid niets zeggen. Dat kan kloppen want ik heb hem zelf verzonnen. Soms moet je een nieuw woord verzinnen wanneer het bestaande vocabulaire tekort schiet. En dat was hier het geval. Amplitie komt van het Latijnse amplio dat uitbreiden, vergroten of versterken betekent. Wat moet er dan zonodig uitgebreid, vergroot of verstekt worden?
Lees verder...
donderdag 22 oktober 2009 door prof. dr. Wilmar Schaufeli
|
Reageer
De gemoederen lopen hoog op bij de discussie over de verhoging van de AOW-leeftijd. Zelfs ons oude vertrouwde poldermodel laat het afweten. Werknemers en werkgevers komen er na maandenlange discussies in de SER niet uit. Ze staan nog steeds lijnrecht tegenover elkaar en nu is de regering dus aan zet. Hoe komt het toch dat die discussie zo hoog oplaait? Verhoging van de pensioenleeftijd lijkt op het eerste gezicht namelijk het ei van Columbus.
Lees verder...
donderdag 8 oktober 2009 door prof. dr. Wilmar Schaufeli
|
Reageer
Werkt u ook zo hard en maakt u zichzelf wijs dat u toch écht geen workaholist bent? Dan bent u beslist niet de enige want wie wil er nu als werkverslaafde door het leven gaan? Het is duidelijk; workaholisme heeft een negatieve klank. Hard werken mág, ja het moet zelfs en het is stoer om veel uren te draaien en voortdurend "druk, druk, druk" te roepen wanneer iemand een afspraak wil maken. Hard werken geeft heden ten dage status. Maar wie wil er nu een slaaf van zijn werk zijn? Dat gaat toch echt te ver want we willen de zaak (ons werk) natuurlijk wel onder controle hebben. Maar hebben we dat ook? Wie kent niet het kriebelende gevoel om 's avonds of in het weekend "even" in de emailbox te kijken of om "tussendoor" dat rapportje te lezen. En voor je het weet ben je weer uren verder. Wie kent niet dat stemmetje in je hoofd dat telkens als je even met wat anders bezig bent weer aan komt zetten met je werk. En weg is de pret. "Waar zit je aan te denken?" ".....Uhhh, wat zei je? ....Aan niks eigenlijk". Ja ja, dat kennen we!
Lees verder...
dinsdag 29 september 2009 door prof. dr. Wilmar Schaufeli
|
Reageer
(1 reactie)
Zegt u nou eerlijk; verveelt u zich wel eens op het werk? Of kunt u uw werk eigenlijk sneller afmaken dan u in werkelijkheid doet?
Lees verder...
dinsdag 15 september 2009 door prof. dr. Wilmar Schaufeli
|
Reageer
(1 reactie)
Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Deze zomer was ik op vakantie in Suriname. Maar in zo’n interessant ver land drie weken lang gewoon als toerist rondlopen en alleen een beetje zwemmen, boekjes lezen, sightseeing en chillen is onmogelijk. Althans voor mij. Dus voor ik het wist zat ik op de universiteit en had beloofd om bij een organisatieadviesbureau een lezing te geven over bevlogenheid. Omdat het tenslotte vakantie was had ik me wel voorgenomen om de lezing niet speciaal voor te bereiden maar om in plaats daarvan voor de vuist weg te oreren...
Lees verder...
maandag 31 augustus 2009 door prof. dr. Wilmar Schaufeli
|
Reageer
(1 reactie)
Organisaties moeten zich niet blind staren op medewerkers die ziek thuis zitten, maar moeten ook aandacht schenken aan diegenen die ziek naar hun werk gaan. Een belangrijke les die we uit het onderzoek naar presentisme (aanwezig op het werk ondanks ziekte) kunnen trekken. Dat lijkt op het eerste gezicht misschien tegenstrijdig, want je zou toch blij moeten zijn met dergelijke “betrokken” medewerkers. Echter, deze blijdschap slaat al snel om in bekommernis wanneer men de cijfers laat spreken.
Lees verder...
maandag 27 juli 2009 door prof. dr. Wilmar Schaufeli
|
Reageer
(2 reacties)
RSS
